ن 613 4 - ك 212 12 نك شياطين : اشارتست به قول حق تعالى كه در حق حضرت سليمان ( ع ) فرموده « فَسَخَّرْنا لَه اَلرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِه رُخاءً حَيْثُ أَصابَ وَاَلشَّياطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي اَلأَصْفادِ » 38 : 36 - 38 ( 1 ) يعنى مسخر كرديم از براى حضرت سليمان باد را به آسانى كه هر جا بخواهد برسد و مسخر او كرديم شياطين جن را هر بنا و غواص از ايشان را كه در بر و بحر از براى او خدمت كنند و شياطين ديگر را مقهور و مسخر او كرديم بسته در زنجيرها .
ن 613 6 - ك 212 13 ملك ز ان داده است : ملك مفعول مقدم و كن فكان فاعل مؤخر و مراد از كن كلمهء حق و مشيت حق است و مىشود ملك به فتح ميم و سكون لام بخوانيم كه مساوق مالك و ملك باشد چنان كه در « مالِكِ يَوْمِ اَلدِّينِ » 1 : 4 ( 2 ) همه قرائت شده يعنى ملك حقيقى به من مقام كن فكان داده چنان كه در حديث قدسى است كه « يا ابن آدم اَطِعْنى اَجْعَلكْ مَثَلى تَقُولُ لِلشيء كُنْ فَيَكُون » ( 3 ) و مثلى به فتح ثاء مثلثه بايد خوانده شود .