تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مثنوى — صفحة 104

مساهمون:

ص١٠٤
مگو كس را تو بيش : ايهام دارد به بيش كه سميّاتست .
( ( 1331 ) ) مؤمن ار ينظر بنور الله نبود * عيب مؤمن را برهنه چون نمود

ن 65 22 - ك 29 9 ينظر بنور الله : اشارت به حديث نبوى است كه اِتَّقُوا فِراسَةَ المُؤمِنِ فَاِنَّه يَنظُرُ بِنُورِ الله ( 1 ) بپرهيزيد فراست و بينش مؤمن و مردان خدا را و عيب خود را اصلاح كنيد ، بلكه نزد مردان خدا دل نگه داريد چه آنان مىبينند با نور خدا و عين الله و اذن ا للهاند .

( ( 1332 ) ) چون كه تو ينظر بنار الله بدى * نيكوى را وانديدى از بدى
ن 66 1 - ك 29 9 ينظر بنار الله : اين نظر واقع شدن در تحت اسماء قهريه است .
در عدم كى بود ما را خود طلب بى بىسبب كردى عطاهاى عجب
ن ندارد - ك 29 13 در عدم كى بود : تو بودى و علم و ساير صفات عين ذات تو . كانَ الله وَلَم يَكُن مَعَه شَيْءٌ . بىسبب : يا مُبتَدِئَاً بِالنِّعَمِ قَبلَ اِستِحقاقِها . بىطلب هم مىدهى گنج نهان رايگان بخشيده اى جان جهان ن ندارد - ك 29 14 رايگان : ( به گاف فارسى ) مفت و بىعوض . بلى حق جواد است ، وجود اعطاء چيزى است كه سزاوار معطى له باشد بدون عوضى و غرضى حتى طلب صيت و اشتهار و حمد و تخلص از ذم و نحوها و الا معامله خواهد بود نه جود و بخشش . و از بخششهاى او گنج نهان جان و كنز مخفى جان جان است .
شير را چون ديد كشته ظلم خود مىدويد او شادمان و با رشد
ن ندارد - ك 29 18 ظلم خود : ( به فتح خاء ) از جهت موافقت با رشد كه به فتح شين است . مانند « خور » و « خوى » كه گاه در تقفيه به فتح خوانده مىشوند . شيخ فريد الدين عطار راست :
خلق ترسند از تو من ترسم ز خود كز تو نيكى ديده‌ام و از خويش بد
( ( 1342 ) ) شاخ و برگ از حبس خاك آزاد شد * سر بر آورد و حريف باد شد
ن 66 12 - ك 29 19 حريف باد شد : و با او دست افشان نمود . بيت :
صبا با شاخ گل در دست بازى به شوخى غنچه‌ها در عشوه سازى
( ( 1344 ) ) با زبان شطأه شكر خدا * مىسرايد هر برو برگى جدا
ن 66 14 - ك 29 20
هامش
( 1 ) جامع صغير ، ج 1 ، ص 8 .