فرموده است كه اگر مردم ايمان مىآوردند و تقوى پيشه مىساختند ، رزق سرشار و فراوانى بر آنان نازل مىگشت ، آنجا كه مىفرمايد : « اگر ساكنان آباديها ايمان آورده و تقوى مىورزيدند ، بركتهايى از آسمان و زمين بر آنان مىگشوديم » « 1 » .
در جاى ديگرى خداوند پس از بيان آنكه بر ستمكاران آل فرعون عذاب و پليدى نازل ساخته ، اين عذاب را به عصيان و نافرمانى آنان پيوند مىدهد ، آنجا كه فرموده است : « ما خاندان فرعون را به قحطى و كاهش در ميوهها و دستاوردها بگرفتيم ، شايد يادآور شوند » . آنان چون خوشيى به سراغشان مىآمد ، مىگفتند :
« اين از آن ماست و اگر بدييى به آنان مىرسيد آن را از شومى موسى و همراهانش مىدانستند . هان كه شومى ايشان نزد خداست و لكن بيشتر آنان نمىدانند . آنان همچنين مىگفتند : « هر آيتى كه براى ما بياورى تا ما را مسحور خود سازى ، ما به تو ايمان نخواهيم آورد » . پس طوفان و ملخ ، شپشك و قورباغه و خون ، به عنوان آياتى روشن ، بر آنان فرود فرستاديم . امّا آنان مردمى گنهكار بودند و تكبّر ورزيدند .
چون اين عذاب ناخوشايند بر آنان فرود آمد گفتند : « اى موسى پروردگار خويش را بدانچه به تو سپرده است بخوان كه اگر عذاب را از ما بردارى ما به تو ايمان خواهيم آورد و بنىاسرائيل را نيز با تو روانه خواهيم ساخت . هنگامى كه اين عذاب را كه به پايان خود رسيده بود از آنان برداشتيم ، ديگربار پيمان مىشكنند . پس براى بار ديگر از آنان انتقام ستانديم و ايشان را بدان سبب كه آيات ما را دروغ شمردند و از آن غافل بودند ، در دريا غرق ساختيم » « 2 » .
اين آيات به صورت قطعى بر آن دلالت دارد كه خداوند بركات خود را بر كسانى كه بر راه حق استوار مانند ، راه وصول به خير و سعادت را بپيمايند و به حقيقت بر خداوند توكّل ورزند ، فرود مىفرستد و مردم را چنانچه سركشى و
هامش
( 1 ) - اعراف / 69 .
( 2 ) - همان / 136 - 130 .