مذهب اهل بيت
مذهب اهل بيت ، مذهب كسانى است كه خداوند آنان را از هر پليدى پاك و خالص كرده است . اين مذهب ، از نظر سابقه ، كهنترين مذاهب اسلامى و در حوزهء عمل ، از نيرومندترين مذاهب و قرآن و سنت دو منبع پربركت اين مذهب بوده است . نخستين كسى كه بذر آن را كاشت و مردم را به آن توجه داد شخص پيامبر بود . در زمان صحابه نيز به آن عمل مىشد ، و كسانى چون ابو ذر غفارى ، سلمان ، مقداد ، عمار بن ياسر و . . . در گسترش آن نقش و اهتمام داشتند . چنان كه پس از اين خواهيم گفت .
پيش از اين گفتيم ، به اين دليل اين مذهب را « مذهب جعفرى » گويند ، كه در فاصله انقراض امويان و قدرت يافتن عباسيان ، و نيز در دوران شكلگيرى سلسله اخير ، امام صادق امكان و فرصت آن را يافت كه به گسترش علم و رونق احكام الهى دست زند . وى ، در شرايطى كه از سانسور و كنترل امويان و فاصلهاى كه بين اهل بيت و مردم پديد آورده بودند آزاد مىشد ، كوشيد تا آموزشهايى كه از طريق پدرش و او از جدش و او از رسول خدا آموخته بود ، انتشار دهد . در چنين احوالى بود كه امام صادق به شهرت رسيد و امكان اظهار نظر پيدا كرد و توانست از يك سو آزادانه به نقد و بررسى مسائل دينى بپردازد و از سوى ديگر ، چهرهء سنت را از گرد و غبار و زنگارها و آراء نادرست و يا شبههناك پاك گرداند . بدين گونه بود كه طالبان علم از جاى جاى جهان اسلام به مدينه هجرت كرده و در حوزهء درس او گرد آمدند . در