بيست و هفت صحابى است .
در اينجا نكتهاى وجود دارد كه لازم است به آن توجه شود ، و آن اين است كه دستهاى تحريفگر با ايجاد عوامل تفرقه بين مسلمانان جنايت عظيمى آفريدند ، آنان با تحريفى كه صورت دادند به مخالفت با خدا و رسول خدا دست زدند . در حديث آمده است : « كتاب الله و عترتى » ، اما اين تحريفگران مىگويند : « كتاب الله و سنتى » . اينان با اين تحريف در نظر دارند كه مضمون حديث را تغيير داده و از مضمون حقيقيش تهى سازند ، و حال آنكه اين حديث شريف قرآن و عترت را همتاى هم دانسته ، و آن دو را با هم قابل تمسك شمرده ، و فرمان به اداى حق آن دو داده است ، و عترت تا روز قيامت باقى است .
شريف سمهودى مىگويد : معناى حديث اين است كه بايد افراد قابل تمسك و توسل از عترت در تمامى روزگاران تا روز قيامت وجود داشته باشند تا توصيهاى كه در حديث در مورد تمسك به عترت وجود دارد موجه باشد ، همان گونه كه كتاب خدا نيز چنين است . از اين رو ، آن دو امانت ساكنان زمين شمرده مىشوند و اگر محو شوند ساكنان زمين نيز محو خواهند شد . [ 73 ]
شيخ زرقانى ، پس از شرح حديث ، مىگويد : كتاب خدا كانون علوم دينى ، بيانگر اسرار و حكمت شريعت ، گنجينه حقايق و عرصه دقايق است . اما عترت ، اگر نيك و پاك باشد ، عنصرى است كه به فهم دين يارى مىرساند ، و اين عنصر پاك پديد پديدآورنده اخلاق پاك مىگردد ؛ و اخلاق پاك ، به زلالى قلب و طهارت و خلوص دل منجر مىگردد . اين است كه پيامبر با تأكيد مىگويد : « بنگريد كه با اين دو چه مىكنيد ، آيا مخالفت مىكنيد ؟ » . آيا پيروى مىكنيم تا كامياب شويم ، يا نافرمانى مىكنيم و آلوده مىشويم ؟ [ 74 ] پيامبر داناترين كس به مصالح امت بود ، و او مصلحت در اين ديد كه امت مسلمان به اين « ثقل » تمسك جويند ، و به سعادت برسند . به اين دليل بود كه رسول خدا در موارد عديدهاى به لزوم اطاعت اهل بيتش اصرار ورزيده است ، چرا كه آنان شايستهترين مردمان به اداره امور مردم بودهاند . اينكه به اهل بيت « كشتى نوح » لقب داده شده به همان صلاحيت و شايستگى آنان در رهبرى امت بوده است .
ابو ذر غفارى روايت كرده است كه پيامبر ، در حالى كه دستش بر در كعبه بود ، فرمود : « مثل اهل بيت من مثل كشتى نوح هست ، كه هر كس سوار آن شد نجات يافت و آنكه نافرمانى كرد غرق گشت » . اين حديث را احمد بن حنبل و حاكم در
الإمام الصادق و المذاهب الأربعة ( امام صادق و مذاهب چهارگانه ) ( فارسي ) — صفحة 134
مساهمون: اسد حيدر
ص١٣٤