مهدى در بين ركن و مقام بيعت مىنمايد . نه خوابيدهاى را بيدار مىسازد و نه خونى را مىريزد .
( 1 ) همچنين ابن طاووس از نعيم بن حماد به سندش از ابو رافع اسماعيل بن رافع و او نيز از كسى كه از قول ابو سعيد سخن گفته ، روايت كرده است كه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله فرمود :
تأوى إليه أمّته ، كما يأوى النحل إلى يعسوبها ، يملأ الأرض عدلا كما ملئت جورا . حتّى يكون الناس على مثل أمرهم الأوّل . لا يوقظ نائما و لا يهرق دما . « 1 »
امتش به او پناه مىبرند همانطور كه زنبورها به ملكهشان . زمين را از عدل لبريز مىسازد همانطور كه از ستم پر شده باشد . نه خوابيدهاى را بيدار مىكند و نه خونى مىريزد .
( 2 ) محور دوم : ارتباط كشتار وسيع امام عليه السّلام با دو برنامه الهى پيش و پس از ظهور
الف ) ارتباط اين كشتار با برنامه الهى در دورهء پيش از ظهور :
اگر اين كشتار را تاكتيكى جنگى بدانيم ، ارتباطى اساسى با اين برنامه نخواهد داشت . البته اگر به آن كشتهشدگان نظرى بيفكنيم ، در مىيابيم آنها همان كسانىاند كه در آزمون و امتحان الهى كه بخش مهمى از برنامه كلى الهى در پيش از ظهور مىباشد ، مردود شده و شكست خوردهاند . به ناچار هر كسى كه در نتيجه آن امتحانها به دامن باطل فرو غلتيده باشد ، جزو كشتهشدگان خواهد بود . از اين رو در اين روايات مىخوانيم آن حضرت دشمنان خدا و هر منافق دسيسهگرى را خواهد كشت و توبه كسى را نخواهد پذيرفت . نيز او گروهى را كه با انقلاب عدل جهانىاش مخالفند و به او مىگويند : « بازگرد ، ما را به فرزندان فاطمه نيازى نيست » ، از دم تيغ خواهد گذراند . اينها همگى شكستخوردگان در امتحان الهى در دورهء پيش از ظهور مىباشند .
( 3 ) امام مهدى عليه السّلام نه دستور توبه مىدهد و نه آن را از كسى مىپذيرد . ايشان مىفرمايد :
فليعمل كلّ امرئ منكم بما يقرّب به من محبّتنا و يتجنّب ما يدنيه من كراهتنا و سخطنا ؛ فإنّ أمرنا بغته فجأة ، حين لا تنفعه توبة و لا ينجيه من عقابنا ندم على حوبة . « 2 »
هر يك از شما كارى كند كه به دوستى ما نزديك شود و از ناخشنودى ما دورى گزيند ؛ چون امر [ ظهور ] ما به ناگاه فرا مىرسد . در آن وقت است كه توبه سودى نبخشد و پشيمانى از گناهان فرد را از مجازات ما نجات ندهد .
( 4 ) هم چنان كه در برخى روايات آمده است « 3 » اين آيه نيز به همين موضوع اشاره مىفرمايد :
يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ لا يَنْفَعُ نَفْساً إِيمانُها لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمانِها خَيْراً
. « 4 »
هامش
( 1 ) . ابن طاووس ، على بن موسى ، همان ؛ ص 56 .
( 2 ) . الطبرسى ، احمد بن على ، الاحتجاج ؛ ج 2 ، ص 23 .
( 3 ) . ر . ك : الطبرسى ، احمد بن على ، همان ؛ ج 2 ، ص 317 .
( 4 ) . سورهء الانعام ( 6 ) ، آيهء 158 .