يارانش را مىكشد و اصهب را نيز به قتل مىرساند . آنگاه آهنگ عراق مىكند . سپاه او از قرقيسيا مىگذرد در آنجا اقدام به جنگ كرده و از ستمكاران صد هزار نفر را مىكشد و لشكرى به سوى كوفه مىفرستد كه تعداد آنان هفتاد هزار نفرند . آنها براى اهل كوفه كشتار و اسارت را همراه خواهد برد . در اين هنگام است كه پرچمهايى از سوى خراسان بيرون مىآيد و منازل را به سرعت طى خواهد كرد . عدهاى از اصحاب قائم همراهشان هستند .
آنگاه مردى از مواليان كوفه با جمعى از بينوايان آن شهر خروج خواهد نمود و فرمانده سپاه سفيانى او را بين حيره و كوفه خواهد كشت . سفيانى گروهى را به مدينه مىفرستد و در پى بىآن ، مهدى عليه السّلام به سوى مكه مىرود . خبر به فرمانده لشكر سفيانى مىرسد . او لشكرى را به تعقيب حضرت مىفرستد ولى به او نمىرسند ؛ تا آن كه حضرت ترسان و منتظر ، به سنت موسى بن عمران ، وارد مكه مىشود . فرمانده سپاه سفيانى به بيدا مىرسد . در اين هنگام ندا كنندهاى از آسمان ندا مىدهد : « اى بيدا ، اين قوم را نابود كن . » پس زمين آنان را در خود مىگيرد و جز سه تن كسى از آنان باقى نمىماند .
اين حديث در ادامه به شرح حوادث ظهور مىپردازد كه آن را در بخش دوم همين كتاب خواهيم آورد .
( 1 ) محور دوم : بررسى صلاحيت اين اخبار براى اثبات تاريخى .
در اين اخبار نقاط ضعفى وجود دارد كه در زير مىآيد :
1 - خبرى كه شيخ طوسى از عمّار بن ياسر روايت كرده ، سخن شخص معصوم نيست . هر چند عمّار از زلال دانش آن بزرگواران سيراب گشته است ولى به هر روى ، معصوم نيست ؛ زيرا در آغاز سخن مىگويد : دولت اهل بيت پيامبر شما . . . در واقع گوينده خودش را از معصومين عليهم السّلام به حساب نياورده است . پس گوينده اين سخن نمىتواند معصوم باشد . بدين ترتيب خبر فوق شايستگى اثبات تاريخى را ندارد و صحتش متوقف به قرائن ، يا اشتراك نقل آن با اخبار ديگر و يا تحقق آن خبر در عالم خارج مىباشد .
اين اشكال در مورد خبرى كه شيخ از بشر بن غالب روايت كرده نيز وارد است ؛ زيرا ظاهرا گوينده خبر خود بشر بن غالب است ، لذا شايستگى اثبات تاريخى را ندارد .
( 2 ) 2 - خبر عمار ، ترتيب زمانى ندارد و حوادث آن از نظر زمانى پس و پيش است . در خبر او ، منظور از آمدن تركها به حيره ، تسلط عثمانىها بر عراق و مراد از آمدن روم به فلسطين نيز جنگهاى صليبى مىباشد و صاحب مغرب - ترجيحا - ابو عبد اللّه شيعى است . با مراجعه به متون تاريخى معلوم مىشود كه وقايع بيان شده در اين حديث ، بر عكس واقعيت تاريخىاش روايت شده است .
وقتى بيان حوادث گذشته در اين حديث اينچنين در هم و آشفته باشد ، چه بسا اخبار وقايع پس از ظهور نيز چنين باشد .
( 3 ) 3 - بين مضامين اين خبرها نوعى درهمريختگى و عدم انسجام وجود دارد ؛ مانند :
الف ) در خبرى آمده است كه مدت حكومت سفيانى نه ماه است اما خبر ديگرى به صراحت آن را رد كرده و مدت حكومت او را هشت ماه مىداند .
تاريخ ما بعد الظهور ( تاريخ پس از ظهور ) ( فارسي ) — صفحة 144
مساهمون: حسن سجادپور
ص١٤٤