و آن صورتى است كه « خلق و حدى آدم عليها » و يكى از مظاهر شرفش در اين مرتبهء ظاهريّت ، كعبه است و باز انتشا و ظهور جملهء صفات من حيث انّها صفات و صور ، لاعتبارات مفاتيح الغيب ، از اين مرتبه جمع الجمع و قاب قوسين است كه حقيقت ذات در اين مقام ، به اين صفات محتجب است ، و اين مقام فرود اين مقام أو أدنى است كه مقام محمدى است - صلَّى الله عليه و سلَّم - و باطن اين صفات كه اعتبارات اول و مفاتيح غيب ذات است ، در اين مقام صفات ذات نيستند تا حجاب حقيقت ذات توانند بود ، بلكه در اين مقام عين ذاتند .
پس معلوم شد كه ظهور صفات من « من حيث انّها صفات » كه حقيقت ذات من در جملهء مراتب به ايشان محتجب است ، از اين مقامى است كه فرود مسكن و مقام من است در رتبت ، هر چند در او داخل است .
و منها يميني في ركن مقبّل
و من قبلتي للحكم في في قبلتي
تقديره : يميني في اى في مظهري ، ركن يستحبّ تقبيله هي من تلك الصفات ، و لثمي جزءا من الكعبة واقع في في ، لحكمة في ذلك ، و به حكم « الحجر الأسود يمين الله في الأرض يصافح به عباده » .
يمين من ، كه ركنى مشرّف است در من و تقبيل او موجب قربت ، يكى از آن صفات است كه از فرود اين مقام من صادر و ظاهر است ، و قبلهء من مر جزئى از اين قبلهء ظاهر خودم را كه كعبه است ، از ابرى حكمت و مصلحت آن كه مظهر عين ظاهر است ، به حقيقت بر عين دهان خودم واقع است از حيثيّت مرتبهء ظاهريّت خودم .
و حولي بالمعنى طوافي حقيقة
و سعيي لوجهي من صفائى لمروتي « 1 »
و چون كعبه ، مظهر و صورت حضرتى از حضرات ذات و منشأ بعضى از
هامش
« 1 » الطَّواف : أراد به الطَّواف حول الكعبة . الصفا : من مشاعر مكّة بلحف جبل ابى قبيس . المروة : جبل بمكة زادها اللَّه شرفا .