1 - منابع اين دوره
با قدرت يافتن صالح بن نضر ، سركردهء عياران در بست ، يعقوب بن ليث و برادرانش پا به صحنهء تاريخ مىگذارند . ابراهيم بن حضين قوسى نشان داد كه آخرين ولايتدار سيستان است كه توانست دعوى نمايندگى قدرت طاهريان و در نهايت عباسيان كند ؛ بالا گرفتن قدرت عياران در سيستان و بست وى و پسرش را در تنگنا انداخت و سرانجام سمتى را كه ايشان داشتند از دستشان بيرون كرد .
رويداد نشان داد كه صالح از چنان پشتيبانى در ميان مردم سيستان برخوردار نبود كه بتواند بيش از هفت سال خود را در قدرت نگهدارد ، پس از حاكميت سه سالهء درهم بن نضر ، اين يعقوب بن ليث بود كه توانست پايههاى قدرت خاندانش را در سيستان استوار سازد و مظاهر واقعى استيلاى خلافت بغداد در اين ولايت را از ميان بردارد . استقرار امپراتورى پهناور ، اما مستعجل صفارى در مشرق عالم اسلام كه سيستان شالوده و مركز آن بود ، نخستين شكاف بزرگى بود كه در تماميت ارضى خلافت عباسى پديد آورد ، زيرا ولايتداران طاهرى خراسان با تصويب خليفه كه گه گاه به گونهاى نسبتا خودبخودى انجام مىگرفت حكومت مىيافتند ، اما شناسايى اكراهآميز و گه گاهى يعقوب و عمرو بن ليث كه در پارهاى موارد خلفاى عباسى ناگزير به پذيرفتن آن مىشدند ، واقعا به زور بدست مىآمد نه چيزى ديگر . تنها براى مدت كوتاهى در اوايل سدهء چهارم هجرى / دهم ميلادى ، يعنى از