منزلت « 31 » و حديث غدير « 32 » بر اين مدعا گواهند . . .
* * *
هامش
( 31 ) - آنگاه كه پيامبر خدا ، پيش از هجرت ، ميان مهاجرين و پنج ماه بعد از هجرت ميان مهاجرين و انصار " برادرى " برقرار كرد ، على ( ع ) را براى خود انتخاب نمود و برادر خويش قرار داد و به دو فرمود :
" انت منى بمنزلة هارون من موسى الا انه لا نبى بعدى " ، يعنى : " تو نسبت به من همانگونهاى كه هارون نسبت به موسى بود ، جز آنكه پيامبرى بعد از من نخواهد بود .
رسول خدا ( ص ) اين مضمون را در بسيارى از اوقات مناسب تكرار مىكرد يكى هنگامى بود كه همهء درهائى كه راه به مسجد داشت بست ، بجز در خانهء على ( ع ) را . . .
يكى ديگر در غزوهء تبوك بود در سال نهم هجرى آنگاه كه على ( ع ) را جانشين خود قرار داد .
در روايت ابن عباس اين ذيل هم در حديث " منزلت " وجود دارد :
" انه لا ينبغى ان اذهب الا و انت خليفتى " يعنى : سزاوار نيست كه من بروم مگر اينكه تو خليفهء من باشى .
اين روايت را حاكم در " مستدرك " و ذهبى در " تلخيص "