اتخاذ فرمود و به امر پروردگار متعال شخصى را به سمت پيشوائى پس از خود برگزيد كه ژرفاى وجودش ، در كيان اسلام پرورش يافته و آنچنان زمينهء روحى او با رسالت و قيادت اسلامى ، آميختگى ويژهاى پيدا كرده بود كه مرجعيت فكرى و زعامت سياسى اسلام در وى متمركز گشت ، تا بتواند پس از پيشوا ( ص ) و با مساعدت پايگاه ملى و زندهء مهاجر و انصار به زمامدارى اسلام و ساختمان عقيدتى و ايدئولوژيكى آن ، آنچنان نيروئى بخشد و آن را تا چنان زمانى ادامه دهد كه تودهء مسلمان بتواند راه خود را بيابد و آماده گردد تا حكومت را در دست گرفته ، بار مسئوليت رهبرى را بر دوش كشد . و بدين ترتيب ، ملاحظه مىكنيم كه تنها همين راه بود كه مىتوانست ضامن سلامت آينده " دعوت " و صيانت " رسالت " از خطر انحراف ، در خط پيشرفت و نمو خود باشد ، و به حق كه اينچنين بود .
و آنهمه روايات و احاديث متواتر ، از رسول خدا ( ص ) مبنى بر اينكه آن حضرت درباره يكى از پيشگامان رسالت يك نوع آمادگى انقلابى ، فرهنگى و ايدئولوژيكى ويژهاى را در سطح مرجعيت فكرى و سياسى ، به آزمايش گذارد و او را در قبال آينده دعوت و زعامت فكرى و سياسى امت " وصى " خود قرار داد ، چيزى جز انعكاس اين واقعيت نيست كه قائد اعظم براى اين منظور " راه سوم " را پيمود ، راهى كه قبل از هر چيز واقعيات
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 69
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص٦٩