قدرت ، " خلافت اسلامى " را مصادره نمودند و " امت " و پيشاپيش آن گروه معتقدان نخستين پيشرو را از شخصيت زعامت و پيشوائى خويش به زير افكندند ! ! تا اينكه بالاخره " زمامدارى اسلامى " به " سلطنت موروثى " ! تبديل گشته و تحول يافت .
پردهء عزتها و بزرگوارىها پاره شد ، بىگناهان و پاكان كشته شدند ، اموال و ثروتها به غارت رفت ، قوانين و حدود تعطيل گرديد ، احكام زنده و زندگىساز و متحرك اسلامى به شكل فرامينى خشك ، منجمد و بىروح درآمد ، مقدرات و سرنوشت مردم به بازى گرفته شد و املاك مفتوحه چراگاهى گشت براى شكمبارگان قريش و بالاخره خلافت " گوئى " ! شد كه كودكان بنى اميه با آن بازى مىكردند .
بنابراين ، واقعيات و حوادث بعد از پيامبر اسلام ( ص ) و آنچه كه پس از ربع قرن رخ نمود " سيستم شورى " را به شدت مىكوبد و آن را از اساس نادرست دانسته : اين حقيقت را با وضوح و روشنى هرچه بيشتر ، مورد تأكيد قرار مىدهد كه زعامت و رهبرى فكرى و سياسى گروه مهاجر و انصار ، پس از رحلت رسول خدا ( ص ) ، ابداع و ابتكار نو و بىسابقهاى بود كه پيش ازآنكه زمان طبيعى « 26 » آن فرارسيد به مرحلهء
هامش
( 26 ) - همانطور كه ملاحظه مىفرمائيد موضوع حكومت