پيغمبر ( ص ) و امام ( ع ) ، در دست است و اثبات مىكند كه رسول خدا ( ص ) ، امام ( ع ) را به منظور قيادت و رهبرى جامعه اسلامى بعد از خود ، مهيا و آماده مىساخت . . . او را به بسيارى از مفاهيم و حقائق " رسالت " ، اختصاص داده بود و آنگاه كه امام ( ع ) پرسشهاى خود را از پيامبر ( ص ) خاتمه مىداد ، خود رسول اكرم ( ص ) ابتدا كرده ، او را به بخششها و عطاياى فكرى و فرهنگى ، سرافراز مىنمود و با وى ساعات زيادى را از شب و روز خلوت مىكرد و چشمهاى امام ( ع ) را بر مفاهيم رسالت و مشكلات راه و راههاى عمل ، تا آخرين روز حيات شريف خويش ، بازمىنمود .
حاكم در مستدرك ، به سند خود از ابو اسحاق ، روايت كرده كه وى گفت از قاسم بن العباس پرسيدم : چگونه على ( ع ) از رسول خدا ( ص ) ارث برد ؟ قاسم پاسخ داد : براى اينكه على ( ع ) پيش از همهء ما به پيغمبر ملحق شد و به وى ايمان آورد و پيوستگى و نزديكى او به رسول خدا ( ص ) از همهء ما شديدتر و محكمتر بود .
و در " حلية الاولياء " از ابن عباس نقل شده كه مىگفت :
ما حديث كرديم كه نبى اكرم ( ص ) هفتاد وصيت به على ( ع ) نمود كه به غير از او چنين وصيتهائى نكرد .
نسائى از ابن عباس ، روايت كرده كه وى از على ( ع )
التشيع والإسلام ( تشيع مولود طبيعى اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 71
مساهمون: السيد محمد باقر الصدر
ص٧١