تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 429

مساهمون:

ص٤٢٩
به پيمانتان وفا كنيد و در داورى دادگر باشيد و به نياكانتان ننازيد چنان مباش كه مردم را از زشتى ها باز دارى و خود ، زشتكار باشى و مردم را به نيكى فرمان دهى و خود نيكوكار نباشى و مردم را پند دهى و پند نپذيرى كه در اين صورت مردم را گول زده و خود را خوار كرده‌اى با نادان همنشين مباش كه او كردار ناروايش را در برابرت زيور بخشد و خواهد كه تو نيز همانند او باشى مرد چند رنگ و چند چهره را دوستى نباشد و دروغگو را وفائى نيست و حسود ، آسايشى ندارد و دون همتان را جوانمردى نباشد فرصتهاى نيكو را ارج نهيد . كار خير را انجام دهيد و آن را كوچك نشماريد كه كار نيكوى كوچك بزرگ است و اندكش بسيار است . سخن نيكو گوئيد تا به نيكى شناخته شويد و نيكو كار باشيد تا در شمار نيكوكاران بشمار آئيد . آن كس كه مردم را به نيكوكارى وادار كند همچون نيكوكاران است و آن كس كه مردم را ببدى وا دارد و با نيكى بستيزد دشمن خدا و انسانهاست مبادا بگوئيد كه ديگرى در نيكوكارى از من شايسته است كه در اين صورت به خدا قسم چنان خواهيد شد چون بدى بجنبش در آيد ولى آشكار نشود سراسيمگى مى زايد و چون پديد آيد اندوه و درد بهمراه آرد ، و چون نيكى بجنبش آيد