تخطي إلى المحتوى الرئيسي

روائع نهج البلاغة ( شگفتى هاى نهج البلاغه ) ( فارسى ) — صفحة 415

مساهمون:

ص٤١٥
خداوند از فرياد دد و دام در بيابانها و گناه بندگان در نهانگاهها و رفت و آمد ماهيان در درياهاى پرموج و خروش آبها از وزش تند بادهاى توفنده آگهى دارد .

آفرينش شبپره

خطبه‌اى از امام در بارهء آفرينش شبپره ستايش شايستهء خداوندى است كه زبان ستايشگران از دريافت ژرفاى شناختش بازماند و خردها را از درك بزرگيش باز داشت بدانسان كه براى رسيدن به ملكوت نامتناهيش راهى نيافت اوست خداى حاكم و پايدار و آشكار ، پايدارتر و آشكارتر از آنچه به چشم آيد خردها نتوانند ذات بى انتهايش را بمرزبندى كشانند تا نمونه‌اى براى او به نظر آورند ، آفريدگان را بدون نقشه‌اى قبلى بيافريد بى آنكه با كسى بمشورت پردازد و از ياورى يارى بخواهد پس آفريدگانش را بفرمان خود بيافريد و بفرمانبرى خويش واداشت آنها فرمانش را پذيرفتند و نافرمانى نكردند و امرش را گردن نهادند و به مخالفت برنخاستند . از نازك كاريهاى آفرينش و شگفتى هاى حكمت او كه در پيچيدگيهاى خلقتش مى نگريم ، آفرينش شبپركان است كه روشنى