31 موضعگيريهاى ديرهنگام
هميشه ، در برخى رخدادهاى تاريخ ، بعضى مردمان عقب مىمانند ، زيرا احتياط مىكنند و دور از حوادث مىايستند تا شراره يا پارهاى از آتش افروخته شده به دامان ايشان نرسد .
ولى عاقبت اين واپسماندگان ، همواره نجات و سلامت نيست ، و اگر از درگيريها و آسيبها بجهند ، از بازخواستها نمىرهند : باز خواستهاى تاريخ و وجدان و واقعيّت .
كسانى هم كه - چه در حركت به سوى كربلا و چه در پيگيرى أهداف كربلا - به حسين - عليه السّلام - نپيوستند ، چنين حالى داشتند ؛ بويژه صحابه و حاملان انديشههاى نبوى كه به عنوان ناقلان نصوص سرنوشتساز و تعيينكننده ، يعنى وصايا و سنّت پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ، پيوسته تحت مراقبت چشمهاى كنجكاو و ديدههاى جويا بودند .
اين كسانى كه با نپيوستن به آرمان و حركت حسين - عليه السّلام - ، از فتح و ظفر راستين بازماندند ، پس از او ، خود را در ميان چنگالهاى كشندگان او يافتند كه از كشتار آن انقلابگران سرمست بودند ! هر چند اين واپسماندگان را مردمانى سادهلوح فرض كنيم كه تصوّر نمىكردند دولت إسلامى به كشتار جمعى از نخبگان مسلمان دست يازد كه كوكبهاى از آل محمّد در ميان ايشان ، و حسين ، پسر دخت رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - ، پيشاپيش ايشان است ، و گيريم اين واپسماندگان ، غافلگير شده و در برابر عمل انجام شده قرار گرفته بودهاند ، باز همين دورى ايشان از جريانات حوادث - تا حدّى كه باعث مىشود اين قدر سادهانديش باشند و از دفاع از حريم إسلام و پيوستن به يگانه بازماندهء سلالهء محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) عقب بمانند -