تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — صفحة 144

مساهمون:

ص١٤٤
روز قيامت . » « 1 » 2 . ابو الجارود مىگويد : به امام باقر عليه السّلام عرض كردم : « فدايت شوم ، از صاحب الامر چيزى برايم بگو . » فرمود : « شب‌هنگام بيش از همه مردم در خوف و هراس است و صبح بيش از هركسى امنيت دارد و اين خوف و امن هرروز و هرشب به او الهام - وحى - مىشود . » عرض كردم : « اى ابا جعفر ! آيا به او وحى مىشود ؟ » فرمود : « اى ابا جارود ، اين وحى ، وحى پيامبرى نيست ، امّا همان‌طور كه به مريم دختر عمران ، مادر موسى و به زنبور عسل وحى شد به او هم وحى مىشود . اى ابا جارود ! قائم ، در نزد خداوند ، از مادر عيسى و مادر موسى و زنبور عسل گرامىتر است ! » « 2 » 3 . عبد الاعلى حلبى مىگويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : « صاحب الامر در يكى از اين درّه‌ها غيبتى خواهد داشت . » سپس با دستش به منطقهء ذى طوى اشاره كرد ، تا اينكه فرمود : « به خدا قسم ، گويا او را مىبينم كه به سنگ تكيه زده است و خدا را به حق خودش سوگند مىدهد . » « 3 » 4 . مفضل بن عمر مىگويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : « وقتى خداوند بلندمرتبه به قائم عليه السّلام اجازهء خروج بدهد ، او بر منبر بالا مىرود و مردم را به سوى خود فرامىخواند . . . » « 4 » 5 . عبد الرحمن بن كثير از امام صادق عليه السّلام در مورد آيه
أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ
« 5 » نقل مىكند كه فرمود : « آن امر ، امر ما ، يعنى قيام قائم ماست ، خداوند به ما امر فرموده است كه در آن شتاب نكنيم و هرگاه كه سه لشگر فرشتگان ، مؤمنان و رعب بر او نازل شدند ، اين امر به انجام مىرسد ، و خروج امام عليه السّلام ، مثل خروج رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم از شهر مكه است كه خدا مىفرمايد :
كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ
« 6 » « 7 » »
هامش
( 1 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 560 ، روايت 624 . ( 2 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 585 ، روايت 798 . ( 3 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 550 ، روايت 559 . ( 4 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 555 ، روايت 592 . ( 5 ) . نحل : 1 - امر خدا واقع‌شدنى است ، شتاب مكنيد . ( 6 ) . انفال : 5 - همان‌گونه كه خداوند ترا به حق از خانه‌ات بيرون برد . ( 7 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 562 ، روايت 635 .
الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — صفحة 144 | الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى) / جواد وزيرى فرد