تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الشموس المضيئة في الغيبة والظهور والرجعة (ظهور نور) (فارسى) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
ماه رمضان مىگيرد . » « 1 » 5 . جابر مىگويد : به امام باقر عرض كردم : « اين امر ( فرج ) چه‌موقع خواهد بود ؟ » فرمود : « چه‌موقع خواهد بود ؟ اى جابر ! آن هنگامى است كه بين حيره و كوفه كشتار زياد شود . » « 2 » 6 . مفضل بن عمر مىگويد : از امام صادق عليه السّلام در مورد آيهء
وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الْأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الْأَكْبَرِ ،
« 3 » « قبل از عذاب بزرگتر ، از عذاب كوچكتر به آنها خواهيم چشانيد . » سؤال كردم . فرمود : « عذاب كوچكتر ، گرانى است و عذاب بزرگتر ، خروج مهدى با شمشير است . » « 4 » 7 . از امام صادق عليه السّلام سؤال شد كه هنگام خروج قائم چه‌موقع است ؟ فرمود : « وقتى كه حكومت در دست بيضه كشيده‌شدگان ، و زنان بيفتد » « 5 » و علامتهاى ديگرى را نام برد تا اينكه فرمود : « آن‌موقع وقت خروج قائم ما اهل بيت است . » « 6 » 8 . از امام صادق عليه السّلام از پدران بزرگوارش نقل مىفرمايد : على عليه السّلام فرمود : « وقتى آتش در حجاز بيفتد و سيل در نجف جارى شود منتظر ظهور قائمتان باشيد . » « 7 » 9 . محمد بن مسلم مىگويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : « قبل از قيام قائم براى مؤمنان نشانه‌هايى از طرف خداى تعالى آشكار خواهد شد . » گفتم : « فدايت شوم ! آن نشانه‌ها چيستند ؟ » فرمود :
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرِينَ
« 8 » ، و فرمود :
وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ ،
ترس از ناحيه بنى فلان در آخر سلطنتشان است ،
وَ الْجُوعِ
آزمايش با گرسنگى ، به گرانى و بالا بودن قيمتهاست ، و
نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ
به از بين رفتن و تباهى بازرگانى و معاملات و
هامش
( 1 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 207 ، روايت 43 . ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 52 ، ص 209 ، روايت 50 . ( 3 ) . سجده : 21 . ( 4 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 564 ، روايت 646 . ( 5 ) . شايد كنايه از نامردها و افراد بىغيرت باشد چنان كه در كلام مولى على عليه السّلام آمده است : « يا أشباه الرّجال و لا رجال » . مترجم ( 6 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 578 ، روايت 741 . ( 7 ) . اثبات الهداة ، ج 3 ، ص 578 ، روايت 746 . ( 8 ) . بقره : 155 - و قطعا شما را به نوعى از ترس و گرسنگى و زيان مالى و جانى و كمبود محصول مىآزماييم و صابران را نويد ده .