( 1 ) آسانتر مىآيد كه بر مسلمانان حكومت كنم و يك لقمه نان يا يك جرعه آب به حرام بنوشم هر چند كه از گرسنگى و تشنگى بر در مرك باشم .
شايد گمان تو اين باشد كه من هم هوس انگور زهر آلود كردهام .
همان انگور مسموم كه به دهان على بن موسى الرضا گذاشتهاى .
يا گمان كردهاى كه من از زحمت تنهائى و استتار بجان آمدهام .
اگر گمان تو اينست به خدا درست گمان كردهاى من از اين زندگى به تنگ آمدهام و دنيا را در اين بيغوله كه جايگاه من است تيره و تار مىبينم .
افسوس كه دين من بر من حلال نميشمارد و گر نه دست بدست تو مىدادم تا هم خود به آرزوى خويش برسى و هم مرا از شر زندگانى خلاص كنى اما چكنم كه خداوند متعال خود كشى را حرام فرموده و اقدام به ضرر براى من جائز نيست .
ايكاش تو ميتوانستى بى آنكه من بخواهم و بدانم به زندگانيم پايان بخشى تا هم بدرگاه خدا مقتولى مظلوم شمرده شوم و از رنج دنيا آسوده گردم .
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 30
مساهمون: جواد فاضل
ص٣٠