( 1 ) آنان كه دشمنان خدا را هر چند پدران و برادران و خويشاوندشان باشند دوست بداريد هرگز به خدا ايمان نياوردهاند .
در اين معنى به فكر فرو رفتهام و ترا در ميان دشمنان اسلام از همه زيان بخشتر و عنودتر يافتهام .
زيرا كفار از دين اسلام بدر رفتهاند و كفر خويش را آشكار ساختهاند و مسلمانان نيز اين حقيقت را آشكارا ديدهاند و از آنان بر حذر شدهاند و بر ضدشان به دفاع و جهاد پرداختهاند ولى تو كافر فطرت همچنان با كفر خويش چهرهى مسلمان به خود گرفتهاى و بنام يك مسلمان ريسمان اسلام را نخنخ و ريشريش ميسازى و بدين ترتيب مىكوشى كه اين ريسمان را از ميان بگسلانى ، پس ضرر تو در ميان اعداء اسلام از همه افزونتر است اين نامه نامهاى طولانيست و ما آن را در « كتاب كبير » خود نقل كردهايم .
عبد اللّه بن علوى از قول پدرش روايت مىكند .
عبد اللّه بن موسى در عهد مأمون پنهان زندگى مىكرد ، مأمون براى وى نامهاى كه متضمن امان بود فرستاد .
مأمون علاوه بر امان نامه وعده داده بود كه همچون امام على الرضا
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 28
مساهمون: جواد فاضل
ص٢٨