( 1 ) اما او خونسردانه به اين سخن گوش ميداد ، هرگز تظاهر نميكرد كه نام احمد بن عيسى براى او مهمترين نامهاست .
اين صحبتها در محضر او تكرار ميشد و او مطلقا تغافل ميكرد .
تا يك روز گفت :
- آيا من مىتوانيم احمد بن عيسى را ببينم ، خيلى به اين ديدار مشتاقم .
جواب دادند :
- چنين ملاقات مقدور نيست .
ابن الكردية گفت :
- بسيار خوب ، پس اين پولها ببريد و بحضورش تقديم داريد و به او بگوييد اگر من ميتوانستم ماليات تمام املاك خالصه را يك جا بوى پيشكش ميكردم .
آن پولها را براى حاضر بودند حاضر قبول كرد .
ابن الكرديه از نو مبلغى گزاف برايش فرستاد و اين بخشش را تكرار كرد ، تا آنجا كه بوى اطمينان يافتند .
« ابن الكرديه » باز هم فرصتى گرفت و گفت :
- آيا اين شيخ « يعنى حاضر » ما را به قدوم خود سرافراز نمىكنند .
مردم شيعه گفتند :
- نه ، او باينجا نخواهد آمد .
- غمى نيست ، ما بحضورش ميرويم . براى من اجازه بگيريد
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 13
مساهمون: جواد فاضل
ص١٣