( 1 )
على بن حسن
وى برادرزادهى عبد اللَّه بن حسن بن حسن بود .
كنيهاش ابو الحسن بود .
مردم به او « على الخير » و « على الاغر » و « على العابد » ميگفتند .
همسرش زينت دختر عبد اللَّه بن حسن يعنى دختر عمويش بود .
بانوئى عابد و پارسا بود . مثل شوهرش .
مردم به اين زن و شوهر « زوج صالح » لقب داده بودند .
مادر على ام عبد اللَّه دختر عامر كلابى بود .
سعيد هسامحقى ميگويد :
- ابو العباس سفاح بحسن مثلث چشمهاى در « ذو خشب » كشيده بود و نام آن چشمه « چشمهى مروان » بود .
حسن پسرش على . همين على را گاه و بيگاه بسر كنى آن چشمه ميفرستاد .
على از پدرش اطاعت ميكرد و بسركشى آنجا ميرفت اما آب آشاميدنى را از مدينه با خودش ميبرد زيرا مشروع ميدانست كه از چشمهى مروان آب بنوشد .
اين مرد تا اين پايه پارسا و پرهيزگار بود .
مردى از موالى آل طلحه حكايت مىكند :
- در راه مكه على بن الحسن را ديدم كه نماز ميگذاشت .
ناگهان يك افعى بسوى سجادهاش پيش رفت و سر بدامنش فرو