( 1 ) مردى دانشمند و فاضل و پارسا بود .
در باب امر به معروف و نهى از منكر روش طايفهى زيديه را به پيش داشت .
اسماعيل بن يعقوب مىگويد :
وقتى عبد اللَّه بن حسن بفرمان ابو جعفر منصور به زندان رفت برادرش حسن بن حسن با خداى خود عهد كرد كه تا عبد اللَّه در زندان بسر ميبرد او عطر و سرمه به كار نبرد . و جامهى نرم نپوشد و غذاى گوارا نخورد .
عبد اللَّه بن عمران روايت مىكند :
حسن بن حسن در غم برادرش عبد اللَّه بن حسن كه محبوس بود از خضاب خوددارى مىكرد .
ابو جعفر منصور اسم حسن را خشمناك گذاشته بود . مىگفت :
آن خشمناك . يعنى حسن چه مىكند ؟
حارث بن اسحاق حديث مىكند :
حسن بن حسن در « ذى الاثل » بسر ميبرد . از آنجا به مدينه آمده بود . برادرش عبد اللَّه بن حسن محبوس بود . حسن بن حسن بخاطر برادرش همچون در ميان صومعهها لباس زبر از كرباسهاى درشتباف ميپوشيد . ابو جعفر منصور ويرا « خشمناك » ميناميد . احيانا نامههاى او به برادرش عبد اللَّه دير ميرسيد . عبد اللَّه در مجلس از اين بابت نگران و گلهمند بود . به او پيغام ميداد كه من زندانى هستم و فرزندان من
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 280
مساهمون: جواد فاضل
ص٢٨٠