( 1 ) ملت كوفه مىگفتند :
- ما ديگر همراه اين قوم به جنگ نميرويم . چون آنچه بايد بخاطر نهضتهايشان قربانى بدهيم دادهايم .
عبد اللَّه بن معاويه با همان دسته كه دست بيعت بوى دادند كوفه را بعزم فارس ترك گفت .
اين فكر فكر همراهان او بود .
در اين سفر عبد اللَّه بن عباس تميمى با او بود .
در اين هنگام والى كوفه مردى بنام عبد اللَّه بن عمر بود .
وى از طرف يزيد ناقص بر كوفه حكومت مىكرد .
عبد اللَّه بن معاويه پيش از آنكه به سمت شرقى امپراطورى اسلام سفر كند در كوفه قيام كرد .
عبد اللَّه بن عمر والى وقت با نيروئى كه در اختيار داشت بر عبد اللَّه بن معاويه حمله آورد .
در اراضى پشت كوفه . اينجاها كه نزديك حرم است ميان اين دو عبد اللَّه . عبد اللَّه بن معاويه و عبد اللَّه بن عمر جنگ خونينى درگرفت .
عبد اللَّه بن عمر با يك تن از پيروان عبد اللَّه بن معاويه كه معروف به « ابن ضمره » بود نهانى پيمانى برقرار كرد .
قرار اين صورت داده شد كه وقتى جنگ درگرفت « ابن ضمره » پشت
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي ) — صفحة 253
مساهمون: جواد فاضل
ص٢٥٣