هر فرشته تحفه و هديه براى اهل ايمان كه مغاير تحفه ديگرى باشد و بعد از بيان حال درجات موفين بعهد اللَّه ذكر احوال ناقضان آن مىكند بقوله * ( وَالَّذِينَ يَنْقُضُونَ ) * و آنان كه ميشكنند * ( عَهْدَ اللَّه ) * پيمان خداى را * ( مِنْ بَعْدِ مِيثاقِه ) * از پس محكم كردن آن باعتراف و قبول * ( وَيَقْطَعُونَ ) * و مىبرند * ( ما أَمَرَ اللَّه بِه ) * آن چه خداى فرموده است به آن چيز * ( أَنْ يُوصَلَ ) * آنكه پيوند كنند يعنى رحم يا ايمان به همه پيغمبران و كتاب ها و غير آن از حقوق اللَّه و حقوق الناس * ( وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ ) * و تباهى مىكنند در زمين بكفر يا ظلم و يا معصيت يا فتنه انگيزى * ( أُولئِكَ ) * آن گروه * ( لَهُمُ اللَّعْنَةُ ) * مر ايشانراست دورى از رحمت * ( وَلَهُمْ ) * و مر ايشانراست * ( سُوءُ الدَّارِ ) * بدى سرايى كه دوزخ است يا بدى عاقبت در دنيا و آخرت مفسران گفتهاند كه مراد به * ( يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّه بِه أَنْ يُوصَلَ ) * خارجيانند كه بغى كنند و بر امام عدل بيرون آيند و مراد به * ( يُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ ) * محاربان بعد از آن بيان رازقيت خود ميفرمايد كه * ( اللَّه يَبْسُطُ الرِّزْقَ ) * خداى گشاده ميگرداند روزى را * ( لِمَنْ يَشاءُ ) * براى هر كه ميخواهد بر طبق مصلحت * ( وَيَقْدِرُ ) * و تنگ مىسازد بر كسى كه اراده مىكند بر وفق حكمت * ( وَفَرِحُوا ) * و شاد شدند اهل مكه * ( بِالْحَياةِ الدُّنْيا ) * بزندگانى دنيا و به آنچه بايشان دادهاند از متاع دنيوى * ( وَمَا الْحَياةُ الدُّنْيا ) * و نيست زندگانى اينسراى * ( فِي الآخِرَةِ ) * در جنب آن سراى * ( إِلَّا مَتاعٌ ) * مگر برخوردارى اندك يا متاعى از امتعه كه دوامى و بقايى ندارد چون ادوات خانه * ( وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا ) * و گويند آنان كه نگرويدند * ( لَوْ لا أُنْزِلَ ) * چرا فرو فرستاده نميشود * ( عَلَيْه ) * بر محمد * ( آيَةٌ مِنْ رَبِّه ) * آيتى از پروردگار او بر آن وجه كه ما ميخواهيم * ( قُلْ إِنَّ اللَّه ) * بگو بدرستى كه خداى * ( يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ ) * فرو
ميگذارد و خذلان مىكند هر كه را مىخواهد مراد آنهااند كه اقتراح آيات كردند بعد از ظهور معجزات * ( وَيَهْدِي إِلَيْه ) * و راه مينمايد به وسيله الطاف بسوى خود * ( مَنْ أَنابَ ) * هر كه را كه باز گردد بوى و آنها چه كسانند * ( الَّذِينَ آمَنُوا ) * آنان كه گرويدند به خدا * ( وَتَطْمَئِنُّ ) * و آرام مييابد * ( قُلُوبُهُمْ ) * دلهاى ايشان * ( بِذِكْرِ اللَّه ) * به ياد خداى يعنى چون ذكر خداى شنوند بدان آرام يابند و انس گيرند بدان و اميدوار باشند بفضل او و يا دل ايشان بتوحيد او مطمئن است يا بذكر رحمت او بعد از فلق آن از خشية او آرام گيرند و يا بذكر دلايل داله بر وجوب
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي ) — صفحة 107
مساهمون: الملا فتح الله الكاشاني
ص١٠٧