46 . امام پنجم عليه السلام وارد مسجدالحرام شد . گروهى از قبيلهء قريش گفتند :
اين امام اهل عراق است ، يكى گفت : خوب است ، چند مسئله از او بپرسيم .
جوانى را بدين منظور فرستادند ، پرسيد : بزرگترين گناه كبيره چيست ؟ فرمود :
« شرابخوارى » . جوان برگشت و سؤال و جواب را خبر داد . گفتند : برگرد و دوباره همين مسئله را بپرس ، جوان بازگشت و پرسيد . حضرت فرمود : « مگر نگفتم شراب » . باز براى مرتبهء سوم او را فرستادند . همان سؤال و جواب تكرار شد و امام عليه السلام اضافه كرد : « شراب بشر را به زنا ، سرقت ، آدمكشى و شرك به خدا وا مىدارد . عواقب مشروب روى همهء گناهان را مىپوشاند ، چنانكه درخت آن هم بر همهء درختان احاطه مىكند » .
47 . و فرمود : خدا هر شب ماه رمضان گنهكارانى را آزاد مىكند ، امّا شرابخوار از اين فيض محروم است .
48 . و فرمود : پيامبر صلى الله عليه و آله دربارهء شراب ده كس را لعنت كرده : مو كار ، نگهبان ، عصار ، مىخوار ، ساقى ، حمّال ، تحويلدار ، فروشنده ، خريدار و سرمايهگذار .
49 . و فرمود : هميشه شراب در علم خدا حرام بوده ؛ خدا هيچ پيامبرى نفرستاده كه اين مايهء شرّ را تحريم نكند .
50 . حضرت صادق عليه السلام : هر پيامبرى خدا فرستاده ، به هنگام تكميل دينش شراب را حرام مىكرد ؛ اين ماده هميشه حرام بوده است .
51 . امام باقر عليه السلام مىفرمايد : مىگسار را روز قيامت با چهرهاى سياه و بدنى [ يا لبهايى ] كج و زبانى آويزان مىآورند در حالى كه فرياد مىزند : تشنهام ، تشنهام .
52 . امام باقر عليه السلام : كسى كه جرعهاى از شراب بنوشد خدا و فرشتگان و پيامبران و مؤمنان او را لعن كنند و اگر چنان بنوشد تا مست شود روح ايمان از بدنش جدا شده و روحى پست و ملعون جايگزين آن مىشود .
الزواج في الإسلام (ازدواج در اسلام) (فارسى) — صفحة 269
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص٢٦٩