امام باقر عليه السّلام به ديدنش رفت و احوالش را پرسيد ، جابر گفت : من در حالى هستم كه پيرى را بر جوانى و مرض را بر سلامت و مرگ را بر زندگى ترجيح مىدهم . امام باقر عليه السّلام فرمود اى جابر ! من اين چنين نيستم كه چيزى را بر چيز ديگر ترجيح دهم ، پس اگر خدا مرا پير كند پيرى را دوست دارم و اگر جوان قرار دهد جوانى را دوست دارم و اگر مرا مريض كند مرض را دوست دارم و اگر شفايم دهد شفا و سلامت را دوست مىدارم و اگر بميراند مردن را دوست مىدارم و اگر زنده نگه دارد زندگى را دوست مىدارم خلاصه آن چه را كه خداوند بخواهد تسليم او هستم .
وقتى جابر اين كلام را از امام شنيد ( پى به اشتباه خود برد و فهميد كه ترجيح دادن در برابر خواسته خدا اعمال نظر كردن است ) برخاست و صورت حضرت را بوسيد و گفت :
حقا كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله راست گفت كه فرمود : اى جابر ! تو زنده مىمانى و پسرم را كه هم اسم من است مىبينى و او علم را مىشكافد همان گونه كه گاو زمين را مىشكافد و به همين جهت شكافنده علم اولين و آخرين ناميده شده است . »
بالاترين طاعت صبر و خرسندى از كار خدا است
18 -
و روى الكلينى باسناده الى ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : « راس طاعة اللَّه الصّبر و الرّضى عن اللَّه فيما احبّ العبد او كره و لا يرضى عبد عن اللَّه فيما احبّ او كره الّا كان خيرا له فيما