علامت مؤمن اين است كه به مقدرات خدا راضى باشد
22 -
« و قيل للصّادق عليه السّلام باىّ شيء يعلم [ يعرف ] المؤمن بانّه مؤمن ؟
قال : بالتّسليم للَّه و الرّضا فيما ورد عليه من سرور أو سخط « 1 » . »
مردى به امام صادق عليه السّلام عرض كرد : مؤمن به چه علامت شناخته مىشود ؟ حضرت فرمود : به تسليم خدا بودن ، و راضى بودن به آنچه برايش پيش مىآيد ، چه آن چيزهايى كه مايه سرور است و چه چيزهايى كه مايهء ناراحتى و نگرانى است ( مؤمن در تمام حالات شادى و ناخرسندى ، تسليم خدا است پس اگر در برابر بلاها از خدا راضى و خرسند باشد علامت اين است كه مؤمن است و اگر ناراحت شود و به كار خدا اعتراض كند علامت اين است كه مؤمن نيست ) . » در اسرائيليات روايت شده است كه : عابدى سالهاى طولانى خدا را عبادت مىكرد ، شبى در خواب ديد كه فلان زن كه در دنيا خيلى اهل عبادت نبود در بهشت رفيق و همنشين او است شبها مشغول عبادت بود و روزها روزه داشت و آن زن شبها تا صبح مىخوابيد و روزه نمىگرفت . لذا عابد تعجب كرد و او را به مهمانى خود دعوت كرد تا از او سؤال كند كه چه عملى در دنيا داشت كه در اينجا رفيق و همنشين او است . وقتى با اصرار مهمانى عابد را پذيرفت عابد از او سؤال كرد كه چه عملى دارى آيا غير از آن چه من ديدم عملى ديگر هم داشتى ؟ زن گفت : نه به خدا سوگند غير از آنچه
هامش
( 1 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 62