- در آن جنگ بود كه در خيبر را ، همچون سپرى بالاى سر گرفت ، و كارى كرد كه همه از انجام آن ناتوان شدند .
- هرگز زخارف دنيوى و مال و خواسته ، او را از طريق تقوى به هوا پرستى نكشانيد .
- تو كسى هستى ، كه دنيا را از راه زهد طلاق دادى ، و اين دنياى فريبنده ، ترا نتوانست بفريبد .
- داراى تبار بزرگ و خاندان عالى ، و اول كسى هستى كه نسبت « قربى » را به پيغمبر حاصل كرده اى .
70 - تو مشاور و پيشكار راستين پيغمبر در جنگها بودى ، كسى بودى كه مقام بر ستارهء جوزا رسانيدى .
- در مقام و مرتبهء تو ، حديث
( من كنت مولاه . . . )
كفايت مىكند ، و تو اين ثنا را - كه مايه افتخار من است - بپذير .
* * *
اين بيتها را از قصيدهء « حميدى » كه بر 337 بيت بالغ است ، و در مدح پيامبر بزرگوار صلَّى اللَّه عليه و آله سروده ، و « الدر المنظم فى مدح النبى الاعظم » ناميده است ، برگزيديم . اين قصيده بسال 1313 ، ضمن ديوان اين شاعر - كه در 149 صفحه در بولاق به طبع رسيده - منتشر شده است ( ص 5 - 22 آن كتاب ) .
شاعر
زين الدين عبد الرحمن پسر احمد پسر على حميدى شخصيت بزرگ كتاب نويسى در مصر بود . شهاب خفاجى در « ريحانة الادب » ص 270 ، او را چنين ستوده است :
او اديبى بود كه لطافت نسيم ، شكوفهء آثارش را همواره به شكوفائى رسانده ،