پيشوايى كه پرتو افشان تيرگيها ، و كفايت بخش بزرگان ، و - مطابق نص حديث غدير - پيشواى بندگان است .
- اوست كه اندوهها را مىزدايد ، و از نهانها آگاه ، و بفرمودهء خداى آگاه ، پاك و مطهر است .
- او داديارترين داور مردم ، و نهايت آرزوى ايشان ، و مرد شنوا و بينايى است ، كه تيغ منيت و آرامش را به كف دارد .
دنبالهء شعر
اين ابيات ، سرآغاز قصيده اى است كه شيخ حسين بن عبد الصمد عاملى پدر شيخ بهائى سروده است . پس از مدتى كه از سرايش اين قصيده گذشت ، تمام آنچه را كه در اين قصيده ذكر كرده ، بطور مبسوط شرح كرد و در آن فضائل أمير المؤمنين عليه السّلام را به روايت اهل سنت نقل نمود ، از جمله در تفسير مصراع « و مولى الانام بنص الغدير » گفته است كه مراد از آن ، رويداد غدير خم است .
و پس از آن ، حديث غدير را آورده ، كه خلاصهء آن اين است : احمد بن حنبل ، آن را با 16 واسطه و ثعلبى با چهار طريق در تفسير آيهء : * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ) * آوردهاند .
و ابن مغازلى به سه طريق آن را نقل كرده ، و در « جمع بين صحاح ست » آن را آورده و به گفتهء ابن مغازلى ، حديث غدير خم را از رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله حدود يكصد نفر نقل كردهاند .
و محمّد بن جرير طبرى مورخ مشهور ، حديث غدير را از 75 طريق نقل كرده ، و كتاب ويژه اى در آن باب به نام « كتاب الولاية » نوشته است . و حافظ ابو العباس احمد بن عقده ، اين حديث را از 105 طريق نقل كرده و كتاب خاصى در اين موضوع نوشته است ، و اينهمه از حد تواتر گذشته است . و اين حديث ،
الغدير ( فارسي ) — صفحة 42
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٤٢