101 قرن دوازدهم ابن بشاره غروى
درگذشته بسال 1138
- اين سرزمينى است كه آثارش ، همه دگرگون شده ، و ماههاى درخشان در زير آن مدفون گشته است .
- خانه اى است كه بليههاى بزرگ ، روشنى را از آن زدوده ، و ابرهايش سيل اشگ جارى كردهاند .
تا جايى كه مىگويد :
- من سيد شاعرانم . از خود دفاع نمىكنم ، لكن در ميدان نثر نيز توانايم .
- مردم را به بهشت ره مىنمايم ، برچمى سپيد بدست گرفتهام ، كه بر آنها نور مىافكند ،
- چرا كه مدحتگر حيدر كرار عليه السّلام دارندهء تقوا ، آن افتخار خلايق و پناهگاه مردم هستم .
- شيرى كه در ميدان جنگ - آنگاه كه پهلوانان ، فرياد بر مىآورند و آتش جنگ شعله مىكشد - ،
- چنان حملهء دهشتبارى مىكند ، كه دشمنان ، همه را درهم مىشكند .
- در ميدان مبارزه - كه اسبان تيز تاز ، بر يكديگر سبقت گيرند - اوست كه همه آنها را ، از پاى در مىآورد .