شرح حال شاعر
مولى محمّد مسيح - مشهور به مسيحا - پسر ملا اسمعيل فدشكوئى فسائى ، كه در شعر فارسى « معنى » تخلص مىكرده ، و در شعر عربى به « مسيح » متخلص بوده ، دانشمندى فيلسوف و حكيمى گرانمايه و فقيهى متبحر و اديبى شاعر و خطيبى نويسنده بوده است ، كه همه ، او را به ذكر جميل ياد مىكنند .
احوالش در « سوانح » شاگردش شيخ على حزين ، و نجوم السماء ص 195 و فارسنامهء ناصرى 2 : 230 و ديگر منابع آمده است . دانش را ، از استاد كل آقا حسين خوانسارى فرا گرفته است ، و بسيارى از علما نيز ، از او تلمذ كردهاند ، و شيخ الاسلامى شيراز را در زمان سلطنت شاه سليمان و شاه سلطان حسين به عهده داشت .
و خطبههاى بليغ از او ، در روزى كه آن سلاطين به اريكهء فرمانروائى نشستهاند ، از او به يادگار مانده است . بسال 1127 ، در سن نود سالگى بدرود حيات گفته ، و آثار ارزنده اى دارد كه از آن جمله است : اثبات الواجب ، رساله اى فارسى در قصر و اتمام ، و حواشى بر حاشيهء خفرى كه بر شرح تجريد نوشته است .
اين رساله را ، شيخ قمى در « الفوائد الرضويه » 1 : 643 ذكر كرده ، و اظهار داشته است كه در كرمانشاه ، آن را ديده است .