- هر كس با معرفت و شناخت كامل زيارت كند ، چنانست كه خدا را در عرش زيارت كرده است .
- تو گويى كه در عرش خدا ، نورى است كه آدم و حوا نيز از آن بر - نگرفتهاند .
- هرگاه همهء مردم بر مهر على عليه السّلام اجماع مىكردند ، ديگر آتشى خدا نمىآفريد .
- همهء فضلها در خلق و رفتار او متجلى است ، و از وجود او سرچشمه مىگيرد .
( اين قصيده ، 71 بيت است ) .
قصيده اى ديگر در مدح امير مؤمنان عليه السّلام دارد ، كه ابياتى از آن نقل مىشود :
- اى پيشوايى كه بر دگر مخلوقات ، در اخلاق نيكو و در خلقت برترى دارى .
- تو همهء دانشها را به چنگ آوردى ، تا آنجا كه همهء انواع آن ، از تو ريشه مىگيرد .
- گفتار تو چنانست كه غالى ( غلو كننده در محبت ) تو ، خود را در اينكه خدا بنامد ، معذور ديده است .
- تو هم پيمان هدايتى ، و به فرودآوردن دشمن در جنگ وفادارى ، خير تو بر همگان گوارا است ، و همه آن را مىپذيرند .
- تو از اوان كودكى - آنگاه كه همه مشرك بودند - با پيامبر برگزيده خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ، خدا را عبادت كرده اى .
- در جنگ بدر ، جان خود را در راه خدا ، در طبق اخلاص نهادى .
و نه يك بار ، كه بارها درخشيدى .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 271
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٧١