حيدر آباد نوشته است .
5 - انوار الربيع فى انواع البديع در شرح قصيدهء بديعيهء خود نگاشته است .
6 - الكلم الطيب و الغيب الصيب در دعاهاى مأثور .
7 - الحدائق الندية در شرح صمديهء شيخ بهائى .
8 - ملحقات السلافة كه لبريز از ادبيات و ظرافتها است .
9 - همچنين دو شرح بر صمديه دارد كه يكى متوسط و ديگرى كوچك و خلاصه است .
10 - رساله اى دربارهء غلطهاى فيروز آبادى در قاموس .
11 - موضح الرشاد فى شرح الارشاد در نحو .
12 - سلافة العصر ، در محاسن و شخصيتهاى عصر خودش .
13 - الدرجات الرفيعه فى طبقات الشيعة .
14 - التذكرة فى الفوائد النادرة .
15 - المخلاة فى المحاضرات .
16 - الزهرة فى النحو .
17 - الطراز فى اللغة .
18 - ديوان اشعار . و بعلاوه اشعار زيادى دارد كه در ديوان مشهورش گرد نيامده ، از جمله مخمسى است كه در آن ميميهء شرف الدين بوصيرى ( 1 ) را كه به برده معروف است تضمين و اقتضا كرده ، كه مخمس نخستين آن اين است .
- اى شب زنده دارى كه ستارگان را در ميان تاريكى نگهبانى مىكنى ، و از فرط عشق و دردمندى اندام لاغر دارى .
هامش
( 1 ) ابو عبد اللَّه محمد بن سعيد كه بسال 608 متولد و در سال 4 / 6 / 697 وفات يافته است .