و اما كسانى كه از او اجازه روايت گرفتهاند ، عبارتند از :
- شيخ محمّد فاضل پسر محمّد مهدى مشهدى ( 1 ) .
- سيد نور الدين پسر سيد نعمت اللَّه جزايرى مطابق اجازه مورخ بسال 1098 .
- شيخ محمود بن عبد السّلام بحرانى . اين اجازه در مستدرك 3 : 390 موجود است .
شيخ حر در روستاى « مشغر » ( 2 ) در شب جمعه 8 رجب سال 1033 متولد گرديد . و در خانه اى كه ريشه در چهل سال سابقه دارد ، سكونت گزيد . و از آنجا ، دوبار به حج مشرف شد . آنگاه مسافرتى به عراق كرد ، و امامانى را كه در آن كشور مدفونند - صلوات اللَّه عليهم - زيارت نمود . سپس او را زيارت امام ابو الحسن رضا عليه السّلام نصيب شده و در مشهد مقدس سكونت كرد . و در مدت اقامت در مشهد . دوباره به حج مشرف شد ، و بارگاه ائمه عراق را هم دو بار زيارت كرد . در مقام شيخ الاسلامى و منصب قضاوت يافت . تا در بيست و يكم ماه رمضان سال 1104 وفات يافت ، و در صحن عتيق شريف امام رضا عليه السّلام جنب مدرسهء ميرزا جعفر به خاك سپرده شد . قبرش در مشهد ، معروف و مورد زيارت همگان است . خداوند روحش را شاد و مزارش را نورانى فرمايد .
از اشعار او ، شعرى است كه از چهار جانب ( صدر و عجز و عروض و ابتدا ) محبوكة الاطراف ( از هر چهار جهت بيك حرف آمده ) است :
- هرگاه در وصف و مدح ، از اسراف مىترسى ، پس بيا به مدح و نعمت پيشوا و رهبر نيكوكاران بپرداز .
- آن كسى را مدح بگو ، كه مايهء افتخار خاندان هاشم و مناف است ،
هامش
( 1 ) سال 1085 ، اجازات بحار ص 158 .
( 2 ) يكى از روستاهاى عامل .