بررسى بهانههاى معاويه براى جنگ با على ( ع )
دومين بهانهء پسر هندهء جگرخوار كه بعنوان دليل شرعى براى جنگ عليه امام ( ع ) و دور ساختن مردم از كمك به حضرتش تبليغ مىنمود اين بود كه او خونخواه عثمان است و خون عثمان به گردن على ( ع ) . براى بررسى دليل معاويه و داورى در دعوائى كه عليه امام ( ع ) اقامه كرده است بايستى چندين حقيقت را مد نظر قرار داد . اولا - خود معاويه شاهد واقعهء قتل عثمان نبوده تا ببيند چه كسى او را كشته است ، بلكه در يارى او كوتاهى نمود و بالاتر از اين براى رسيدن به حكومت مايل بوده عثمان كشته شود تا خونش را بهانهء تحركات سياسى و نظامى ساخته به حكومت دست يابد . ثانيا - امير المؤمنين - سلام اللَّه عليه - هنگام وقوع حادثه يا خارج از مدينه بوده ( 1 ) - كه در آن صورت امكان مباشرت در قتل يا جنگ برايش وجود نداشته است - يا در مدينه در خانه اش نشسته بوده و نه له عثمان كارى كرده است و نه عليه او . ثالثا - شهادتهاى دروغ و بهتان آميزى كه به توصيهء سياسى پسر نابغه - عمرو عاص - و به دستور معاويه ترتيب يافته است به توصيهء كسى كه در قتل عثمان دست داشته و همهء دنيا شنيدهاند كه گفته : « مرا عمرو عاص مىگويند .
در حالى كه در وادى السباع بودم او را كشتم » . ( 2 )
جرجانى مىگويد : چون عمرو ( بن عاص ) همدست معاويه گشت و او مصر را به وى داد تا تيول او باشد و در اين خصوص عهد نامه اى برايش نوشت و از او پرسيد : نظرت چيست و چه بايد كرد ؟ عمرو عاص در جوابش گفت : اولين توصيه ام
هامش
( 1 ) روايت تاريخى آن در جلد نهم به نظرتان رسيد .
( 2 ) در شرح ابن ابى الحديد چنين است : اينك به معاويه اطلاع داده شده است كه على عثمان را كشته است . و او به همين جهت ترا احضار كرده است .