آن چه از دست رفت و ديگرى براى آن چه در خود آن ركعت بايد خواند - كه آئين نامهء روشن شدهء پيامبر از اين هر دو شيوه بر كنار است و نمازى كه اين دو كاستى را داشته باشد پذيرفته نيست ، دربارهء كاستى نخستين دستورهائى رسيده كه نمونه هائى از آن را مىبينيد :
1 - عباده پسر صامت آورده است كه پيامبر گفت : هر كس سورهء حمد و بيشتر از آن را نخواند نمازش درست نيست .
و به يك گزارش : هر كس - پيشنماز باشد يا پسنماز - سورهء حمد را نخواند نمازش درست نيست .
و به گزارش دارمى : هر كس سورهء حمد را نخواند نمازش درست نيست برگرديد به صحيح بخارى 1 / 302 ، صحيح مسلم 1 / 155 ، صحيح ابو داود 1 / 131 ، سنن ترمذى 1 / 34 و 41 ، سنن بيهقى 2 / 38 و 61 و 164 ، سنن نسائى 2 / 137 و 138 ، سنن دارمى 1 / 283 ، سنن ابن ماجه 1 / 276 ، مسند احمد 5 / 314 و 321 ، كتاب الام 1 / 93 ، المحلى از ابن حزم 3 / 236 ، المصابيح از بغوى 1 / 57 كه جداگانه نيز درستى آن را گواهى كرده ، المدونة الكبرى 1 / 70
2 - از زبان بوهريره آوردهاند كه پيامبر گفت : كسى كه سورهء حمد را نخواند نمازش درست نيست ، كمبود دارد ، كمبود دارد ، كمبود دارد ، نارسا است
و به يك گزارش كسى كه نمازى بگزارد و در آن سورهء حمد را نخواند كمبود دارد - سه بار - و نارسا است .
و به گزارش شافعى : هر نمازى كه سورهء حمد در آن خوانده نشود كمبود دارد . گزارش .
و به گزارش احمد : هر نمازى كه سورهء حمد در آن خوانده نشود كمبود دارد ، پس آن كمبود دارد ، پس آن كمبود دارد .
برگرديد به مسند احمد 2 / 241 و 285 ، كتاب الام از شافعى 1 / 93 ، موطأ مالك 1 / 81 ، المدونة الكبرى 1 / 70 ، صحيح مسلم 1 / 155 و 156 ، سنن ابو داود
الغدير ( فارسي ) — صفحة 286
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص٢٨٦