بسنده كنى كه در كتاب الام 7 / 291 در اين باره با گستردگى و درازى سخن رانده و بهرههاى بسيار رسانده كه به همان جا برگرديد و بالاترين پشتوانهء بوحنيفه در زمينهء نخستين - در برابر آن همه گزارشهاى درست - گزارش زنجيره گسستهء عبد الرحمن پسر بيلمانى است كه دار قطنى و نيز ابن حازم در الاعتبار ص 189 و جز آن دو ، سستى آن را باز نمودهاند و بيهقى نيز در سنن خود 8 / 30 آورده است كه : « يك بخش در روشنگرى اين كه گزارش رسيده به ما - در روا بودن كشتن مؤمن در برابر نامسلمان - سست است » پس آن را از چند راه بازگو كرده و نادرست بودن همهء آن راهها را نشان داده است .
13 برداشت خليفه دربارهء خواندن حمد و سوره در نماز
ملك العلماء در بدايع الصنايع 1 / 111 مىنويسد : عمر ( ض ) در نماز شام در يكى از دو ركعت نخستين ، حمد و سوره نخواند و آن را در واپسين ركعت بلند خواند .
و عثمان ( ض ) نيز در نماز خفتن در دو ركعت نخست حمد و سوره نخواند و در دو ركعت واپسين ، آن را بلند خواند .
و هم در ص 172 مىنويسد : آوردهاند كه عمر ( ض ) در نماز شام در يكى از دو ركعت نخستين ، حمد و سوره نخواند و آن را در ركعت سوم بلند خواند و آوردهاند كه عثمان ( ض ) در دو ركعت نخستين حمد و سوره نخواند و در دو ركعت واپسين ، آن را بلند خواند .
امينى گويد : آن چه دو خليفه انجام دادند از دو روى با آئين نامهء پيامبر ناسازگار است 1 - برگزار كردن يك يا دو ركعت بىخواندن حمد و سوره 2 - دوبار خواندن حمد در يك ركعت يا دو ركعت واپسين ، يك بارش براى بازيافت