مباح باشد زيرا چنانچه قسطلانى و حمزاوى در شرح بخارى احساس كردهاند او در اين مورد همچون پدر پاك خويش است و اين مىرساند كه زهرا ( ع ) از چيزى خشنود نمىشود مگر خشنودى خدا در آن باشد و خشم نمىگيرد مگر بخاطر آنچه خدا را بخشم آرد تا آنجا كه اگر او بخاطر كارى مباح خشنود شود يا خشم گيرد در آن زمينه نيز دليلى شرعى وجود دارد كه موجبات خشنودى وى را جزء مستحبات مىگرداند و موجبات دلتنگىاش را از مكروهات . پس هيچگاه چه در هنگام رضا و چه در هنگام غضب او انگيزه اى خود خواهانه و رنگى از هوس در حالت نفسانىاش نمىتوان يافت و اين است معنى معصوميتى كه آن لاف زن - ابن كثير - نمىپذيرد و با كور و كر نمودن خويش ، دلالت آيهء تطهير را - كه دربارهء او و پدر و شوهر و فرزندانش نازل شده - بر اين پايگاه او نديده مىگيرد : حق اين است كه خداوند مىخواهد آلودگى را از شما خانواده دور كند و شما را پاك و پاكيزه گرداند .
الغدير ( فارسي ) — صفحة 112
مساهمون: جمعي از مترجمين
ص١١٢