كسى كه آن را آورد و آشكار كرد بنهى از آن عمر بود كه ميگفت : « متعتان كانتا على عهد رسول الله صلَّى اللَّه عليه و آله و انا نهى عنهما و اعاقب » ، دو متعه در زمان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله معمول بود و من از آن دو نهى ميكنم و هر كس مرتكب شود مجازات مينمايم .
و گفت : « متعتان كانتا على عهد رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله و على عهد ابى بكر و انا انهى عنهما » ، دو متعه در زمان پيامبر خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و در زمان ابى بكر معمول بود و من از آن دو نهى ميكنم ، و گفت : « انّ اللَّه و رسوله قد احلَّا لكم متعتين و انى محرمّهما عليكم » ، بدرستيكه خدا و رسول او دو متعه را بر شما حلال كرد و من حرام كننده آنهايم بر شما .
و گفت : « ثلاث كن على عهد رسول اللَّه صلَّى اللَّه عليه و آله انا محرمهّن ، متعه الحج و متعه النساء و حىّ على خير العمل » سه چيز بودند در زمان پيامبر خدا معمول و متداول من حرام كننده آنهايم : متعه حج و متعه زنها و حّى على خير العمل .
پس آيا پاسخ داد يكنفر صحابى او را بر رد كردن ادعّاء او را بر حلال بودن متعه در عهد پيامبر و ابو بكر يا در نسبت تحريم او را به خودش و آيا اجماع اصحاب پيامبر بر حليّت متعه در عهد و زمان ابو بكر خلاف دين خدا و سنّت پيامبر اوست ، بلى آدم غرق شده بهر خس و خاشاكى متوسل مىشود : * ( « لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ هذا حَلالٌ وَهذا حَرامٌ لِتَفْتَرُوا عَلَى الله الْكَذِبَ ، إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى الله الْكَذِبَ لا يُفْلِحُونَ » ) * ( 1 ) و نگوئيد براى وصف كردن زبانشان
هامش
( 1 ) سوره نحل آيه 116 .