بدرستيكه عمر همان عمر است آن را حرام كرد و از آن نهى نمود . و رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله امر نمود به پيروى كردن آنچه را كه خلفاء راشدين دستور داده و مقرر نمودند ( 1 ) و اين گروه درست نميداند حديث سبره بن معبد را در تحريم متعه در سال فتح مكه ( 2 ) زيرا كه آن از روايت عبد الملك بن ربيع بن سيره از پدرش از جدش مىباشد ، و ابن معين درباره او سخن گفته و بخارى جايز نديده نقل حديث او را در صحيحش با شدّة نيازيكه به آن داشته است ، و بودن آن اصلى از اصول اسلامى ، و اگر پيش او درست بود خوددارى از نقل آن و استدلال به آن نميكرد ، گفتند : و اگر حديث سبره صحيح بود بر ابن مسعود مخفى نميماند تا آنكه روايت كند كه ايشان متعه ميكردند و استدلال به آيه مينمود ، و نيز و اگر صحيح بود عمر نميگفت كه متعه در زمان رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله حلال بود و من از آن نهى ميكنم و كسى را كه مخالفت كند مجازات ميكنم بلكه ميگفت رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله حرام كرده و از آن نهى فرمود ، گفتند :
و اگر صحيح بود ( حديث سبره ) در زمان صديق ( ابو بكر ) كسى متعه نميكرد و آن زمان خلافت بود حقيقه .
و گروه دوّم حديث سبره را صحيح دانسته و اگر آن صحيح نباشد پس حديث على ( ع ) كه رضوان خدا بر اوست صحيح است : كه
هامش
( 1 ) ميآيد بحث در اطراف اين حديث و اين سنّت در اين جزء خواهد آمد .
( 2 ) تحريم متعه در سال فتح مكه قول ابن عيينه و گروهيست چنانچه در زاد المعاد ج 1 ص 442 .