عنه است پس نامه رسول خدا را به او داد و بعلى ( ع ) گفت كه آن سخنان را اعلان كند ( پس بدرستيكه شايسته نيست كه تبليغ كند از من مگر مردى از اهل من پس اتفاق كردند ) ( 1 ) پس با هم رفتند پس على عليه السلام در ايّام تشريق ‹ 10 - 11 - 12 ذى حجه ) ايستاد و فرياد ميكرد كه ذمه خدا و پيامبر او بيزار است از هر مشركى . . . . ( 2 )
صورت ديگرى از لفظ ابن عباس :
گويد : كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ابو بكر را فرستاد بسوره برائت پس از آن على ( ع ) را در پى او روانه كرد و گرفت از او سوره را پس ابو بكر گفت : اى رسول خدا درباره من چيزى رسيد ، فرمود نه تو يار منى در غار و بر حوض ، ولى نبايد به برساند از من مگر خودم يا على ( ع ) . . . . ( 3 )
هامش
( 1 ) آنچه ما بين دو هلال است در بعضى از مصادر نيست .
( 2 ) ترمذى نقل كرده آن را در جامعه خودش ج 2 ص 135 سنن بيهقى ج 9 ص 224 ، مناقب خوارزمى ص 99 ، مطالب السئول ابن طلحه ص 17 ، تفسير شوكانى ج 2 ص 319 نقل از ترمذى و ابن حاتم و حاكم و ابن مردويه و بيهقى بلفظ كوتاه ترى و ابن حجر در فتح البارى ج 8 ص 256 به آن اشاره نموده .
( 3 ) تفسير طبرى ج 10 ص 46 .