ابيطالب ( ع )
« من احبّك احبنّى و من احبّنى احب الله و من احب الله ادخله الجنه مدلَّا »
( 1 ) كسى كه تو را دوست دارد مرا دوست داشته و كسى كه مرا دوست دارد خدا را دوست داشته و كسى كه خدا را دوست دارد او را نوازش شده وارد بهشت نمايد .
4 - جابر بن عبد الله انصارى گويد : بدرستيكه پيامبر صلَّى الله عليه و آله وقتى كه از عمره جعرانه برگشت ابو بكر را براى حج فرستاد پس ما با او آمديم تا آنكه بوديم ما بعرج آماده شد براى نماز صبح و چون ايستاد براى تكبير گفتن صداى ضجّه شنيد از پشت سرش پس تكبير نگفت و گفت اين صداى شتر جدعاء رسول خدا است هر آينه براى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله درباره حج بدا و تبديل رائى واقع شده پس شايد كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله باشد پس با او نماز ميگذاريم پس ناگاه ديد على رضى الله عنه است بر ناقه آنحضرت پس ابو بكر به او گفت شما فرماندار و امير هستيد يا قاصد و پيامآور ، فرمود : نه بلكه رسولم مرا رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله فرستاد بسوره برائت كه در مواقف حج آن را بر مردم قرائت كنم ، پس ما وارد مكه شديم پس چون يكروز پيش از ترويه بود ابو بكر برخاست و براى مردم خطبه اى خواند و مناسك حج براى آنها گفت تا آنكه فارغ شد على عليه السلام برخاست پس سوره برائت را بر مردم خواند تا پايان آن سپس با او بيرون رفتيم تا آنكه روز عرفه شد ابو بكر برخاست و براى مردم خطبه خواند و از مناسك براى
هامش
( 1 ) كنز العمال ج 6 ص 391 ، شرح ابن ابى الحديد ج 3 ص 105 ياد كرده آن را تا گفته او ( پس گفت مرا ) .