است پس كسى كه قصد خانه كند پس از در آيد .
و در عبارت ديگرست از او : من شهر علم و على دروازه آنشهر است پس كسى كه قصد علم نمايد پس از در آن وارد شود .
و در اينجا احاديث ديگريست كه بزرگان قوم در تاليفات ارزنده خود نقل كردهاند كه تقويت مىكند صحّت اين حديث را كه از آنهاست
1 - انا دار الحكمه و على بابها . من خانه حكمتم و على درب آنست ( 1 ) .
2 - انا دار العلم و على بابها : من خانه علمم و على در آنست ( 2 ) .
3 - انا ميزان العلم و على كفّتاه : من ترازوى علمم و على دو كفّه آنست ( 3 ) .
4 - انا ميزان الحكمه و على لسانه : من ترازوى حكمتم و على
هامش
( 1 ) آن را ترمذى نقل كرده در جامع صحيح خود ج 2 ص 214 و ابو نعيم در حليه الاولياء ج 1 ص 64 ، و بغوى در مصابيح السنه ج 2 ص 275 ياد كرده و جمعى كه عددشان به شصت نفر از حفاظَّ و امامان حديث ميرسد .
( 2 ) بغوى در مصابيح السنه نقل كرده چنان كه طبرى در ذخاير العقبى ص 77 ياد كرده و ديگران .
( 3 ) ديلمى در فردوس الاخبار مسندا از ابن عباس و جمعى از او پيروى كرده و نقل كردهاند از آن مثل عجلونى در كشف الخفاء 1 ص 204 و غير آن