22 - شيخ عبد الغنى فرزند اسماعيل فرزند عبد الغنى حنفى نابلسى دمشقى مولود سنه 1050 و متوفاى 1143 براى او قصيده بديعى است كه مدح مىكند به آن پيامبر خدا صلَّى اللَّه عليه و آله را اوّلش اينست :
يا منزل الرّكب بين البان و العلم
من سفح كاظمه حييت بالديم
اى محل فرود آمدن قافله ميان كوه بان و علم ، از دامنه كوه كاظمه زنده باشى بباران بسيار .
و تاريخ گذارد آن را بقولش و آن آخر قصيده اوست :
و قلت للربع لما الفكر ارخّها
يا ربع قدتّم مدحى سيد الامم
و گفتم بدوستان وقتى كه انديشه تاريخ آن را گذارد اى رفقا بتحقيق كه پايان يافت مدح من آقاى امّتها را .
و براى او شرح آنست موسوم ب « نفحات الازهار على نسمات الاسحار فى مدح النبى المختار » در 348 صفحه بطبع رسيده و براى او قصيده ديگريست كه بحاشيه شرح ياد شده چاپ شده اوّلش اين است :
يا حسن مطلع من اهوى بذى سلم
براعه الشوق فى استهلالها ألمى
اى زيبائى منظر و چهره كسى كه عاشق اويم بذى سلم كمال شوق در آغاز آن درد و اندوه من است .
23 - شيخ قاسم بن محمد بكره چى حلبى حنفى متوفاى 1169 براى او قصيده بديعيّيه است در مدح پيامبر امين كه اولش اينست :