زمين مورچگان پس بخواب كه بر تو ترسى در حرم نيست .
20 - شيخ محمد فرزند عبد الحميد بن عبد القادر معروف به ( حكيم زاده ) براى او قصيده بديعيّيه اى است كه در سال 1059 بنظم آورده و مطلعش بيت زير است :
حسن ابتدائى بذكر البان و العلم
حلا لمطلع اقمار بذى سلم
خوبى اوّل شعر من به ياد كوه بان و علم شد براى طلوع ماه هائى بذى سلم .
و براى او قصيده بديع ديگريست موسوم به « اللمعه لمحمديه فى مدح خير لبريه » كه اوّلش اين بيت است :
ان رمت صنعا فصن عن مدح غيرهم
يا قلب سرّا و جهرا جوهر الكلم
اگر قصد كردى كاريرا پس اى دل نگهدار از ستودن غير ايشان در نهانى و آشكارا جوهر سخن را .
و براى اوست شرح كبير مخطوط آن در 338 صفحه كه نزد علامه سيد جعفر بحر العلوم در نجف اشرف موجود است .
21 - شيخ ابو الفاء عرضى حلبى براى او قصيده بديعى است كه مدح مىكند پيامبر بزرگ را ياد كرده آن را براى او شيخ قاسم بن بكره چى در شرح بديعيّيه كه اول آن اينست :
براعتى فى ابتدا مدحى بذى سلم
قفد استهلَّت لدمع فاض كالعلم
مهارت من در ابتداء مدحم بذى سلم بتحقيق كه شروع شد تا اشكيكه فراوان آمد مانند باران .