مكى حنفى ساكن مصر متوفاى 1017 براى او قصيده شگفت انگيزيست در 148 بيت چنانچه در ايضاح ج 1 ص 173 مذكور است .
17 - سيد على خان صاحب « سلافه العصر » متوفاى 1018 / 20 يكى از شعراء الغدير ياد او خواهد آمد براى او قصيده عجيبى است در 148 و براى آن شرح آنست كه دائر و سائر است بنام « انوار الربيع » مطلع آن اينست :
حسن ابتدائى بذكرى جيرة الحرم
له براعه شوق يستهل دمى
حوبى اوّل سخنم بيادى از همسايگان خانه خداست كه براى آن نهايت شوق است كه آغاز مىكند ريختن اشكم را .
18 - شيخ عبد القادر فرزند محمد طبرى مكى شافعى متوفاى 1032 براى او قصيده بديع شگفت انگيزى است كه آن را ياد كرده شوكانى در « البدر الطالع » ج 1 ص 371 كه اوّل آن بيت زير است :
حسن ابتداء مديحى حى ذى سلم
ابدى براعة الاستهلال فى العلم
نيكوئى اوّل مديح من قبيله ذى سلم را ظاهر كرد براعة استهلال را در كوه علم .
و براى اوست شرح آن .
19 - شيخ احمد فرزند محمد مقرى تلمسانى متوفاى 1041 براى او قصيده بديع عجيبى است كه مطلع آن اينست :
شارفت ذرعا فذر عن مائها الشيم
و جزت نملى فنم لا خوف فى الحرم
مشرف شدى بر زمين زرع پس بگذر از آب خنكش و گذشتى از