به پيروى از راهنمائىهايش و دور تر از چنين مخالفتى با آن حضرت است در صورتى كه در بيست و چهار ساعت هزار ركعت نماز خواندن و به ديگر وظائف نيز پرداختن غير مقدور خواهد بود ، زيرا آدمى نيازمند به خوراك و خواب و . . .
نيز هست !
و زمانى ديگر فكر مىكند كه : طبعا چنين عملى با سرعت و عجله صورت مىگيرد و چنين كارى عارى از خضوع و خشوع و همانند دانه برداشتن كلاغ از زمين خواهد بود و چنين عملى فائدهء زيادى نخواهد داشت ! !
جناب ابن تيمية آنگاه گفتارش را چنين پايان مىدهد : شب زنده دارى با تهجد و قرائت همهء قرآن در يك ركعت نماز دربارهء عثمان رضى اللَّه عنه ثابت است ، پس شب زنده دارى و تلاوت قرآنش از ديگران آشكارتر است . ( 1 )
پاسخ پندارهاى ابن تيمية
اما گمان كراهت اين عمل و مخالفتش با سنت پيامبر و خارج شدنش بدين جهت از فضيلت ، مطلبى است كه از نادانى همه جانبهء او از شئون عبادات و فقه السنة و وارونه جلوه دادن حقائق از روى جهالت و يا عمد حكايت مىكند زيرا سيزده ركعت نماز پيامبر اكرم در شب و ركعاتى در روز چنان كه در اخبار بيان شده همان نمازهاى شب ، شفع ، وتر ، نافلهء صبح و نوافل نمازهاى روزانه است و با مطلق نمازها كه استحباب ذاتى دارند و در احاديث زياد از پيغمبر اكرم به آن ترغيب شده كه ذيلا به برخى از آنها اشاره مىشود ، ارتباطى ندارد :
الصلاة خير موضوع استكثر او استقل : « نماز بهترين چيز است زياد خوانده شود يا كم » ( 2 ) .
هامش
( 1 ) به كتاب « منهاج السنة » جلد 2 صفحهء 119 مراجعه شود .
( 2 ) حافظ ابو نعيم در « الحلية » جلد 1 صفحهء 166 با شش طريق اين روايت را نقل كرده است .