تبرك به قبر شريف
26 - از هيچ كدام از بزرگان مذاهب چهارگانه آنها كه براى آرائشان ارزشى است ، در اين مورد قول به تحريم نيافتيم ، و آنها كه از آن نهى كردهاند ، آن را نهى تنزيهى مىدانند ، نه تحريمى و دليل كراهت را اين مىدانند كه نزديك شدن به قبر شريف مخالف حسن ادب است و مىپندارند كه دور ماندن از آن ، به ادب شايسته نزديكتر است ، در صورتى كه از شأن فقيه آگاه ، اين نيست كه با اين نوع اعتبارات بىاساس كه بر حسب انظار فرق مىكند ، در دين خدا فتوى بدهد .
آرى در اينجا افرادى كه از جادهء حق منحرف شده و از جمهور مسلمين كنار گرفته و رأى نادرست جديدى ابداع نمودهاند بدون دليل حكم به حرمت كردهاند ( 1 ) .
و ما اينك چيزى را كه خوانندهء محترم را به حقيقت آگاه سازد و رأى صواب را به او نشان دهد و جادهء مستقيم را به او بنماياند ، برايش نقل مىكنيم :
1 - حافظ ابن عساكر ، در « التحفة » از طريق طاهر بن يحيى حسينى آورده است كه : پدرم از جدم از جعفر بن محمد از پدرش از على رضى اللَّه عنه برايم نقل كرده است : وقتى كه رسول خدا را دفن كردند ، فاطمه رضى اللَّه عنها كنار قبر ايستاد و مقدارى از خاك قبر را برداشت و روى چشمش گذاشت و گريه كرد و اين اشعار را مىخواند :
ماذا على من شم تربة احمد
ان لا يشم مدى الزمان غواليا
صبت على مصائب لو انها
صبت على الايام عدن لياليا
« چه باك آنكس را كه خاك محمد را بوئيده ، هرگز مشك و غاليهها را نبويد ؟
مصيبتهائى بر من وارد شده كه اگر بر روزها وارد مىشد مبدل به شب
هامش
( 1 ) آنان ابن تيميه و هم مذهبانش هستند .