صفحهء 13 - 16 آورده است .
13 - سيد نور الدين على بن عبد اللَّه شافعى قاهرى سمهودى ، متوفى ، در سال 911 ه در « وفاء الوفاء » جلد 2 صفحهء 396 از طرق مختلف و از آن جمله طريق حافظ ابن السكن آن را استخراج كرده و گفته است : به مقتضاى آنچه كه در مقدمهء كتاب شرط كرده است ، اين حديث به اتفاق همه ، از احاديث صحيحه است .
آنگاه گفته است : به خاطر همين است كه گروهى و از آن جمله ، حافظ زين الدين عراقى ، آن را از او نقل كرده و صحيحش دانستهاند .
14 - ابو العباس شهاب الدين قسطلانى متوفى در سال 923 ه در « المواهب - اللدنية » آن را آورده و گفته است : ابن السكن آن را صحيح دانسته است .
15 - شيخ محمد خطيب شربينى ، متوفى در سال 977 ه در « مغنى المحتاج » شرح المنهاج جلد 1 صفحهء 494 آن را آورده و گفته است ابن السكن در سننش كه رواياتش صحيحة هستند آن را آورده است .
16 - شيخ عبد الرحمن شيخزاده ، متوفى در سال 1078 ه در « مجمع الانهر » جلد 1 صفحهء 157 .
3
از عبد اللَّه بن عمر ، به طور مرفوع روايت شده : « هر كس حج كند و قبرم را بعد از وفاتم زيارت كند همانند كسى است كه در حال حياتم زيارتم كند ( 1 ) . و در بسيارى از طرقش جملهء » و مصاحبم باشد « اضافه دارد .
اين حديث را بسيارى از حافظان حديث آوردهاند و از آن جمله است :
1 - حافظ عبد الرزاق ابو بكر صنعانى ، متوفى در سال 211 ه .
2 - حافظ ابو العباس حسن بن سفيان الشيبانى ، متوفى در سال 303 ه .
3 - حافظ ابو يعلى احمد بن على موصلى ، متوفى در سال 307 ه در مسندش .
4 - حافظ ابو القاسم عبد اللَّه بن محمد بغوى ، متوفى در سال 317 .
هامش
( 1 ) من حج فزار قبرى بعد وفاتى كان كمن زارنى فى حياتى .